فاصله قیمت خودرو در ایران با بازارهای جهانی موضوع جدیدی نیست، اما مواجهه با یک آگهی واقعی از یک خودروی تصادفی، عمق این بحران را وارد فاز جدیدی میکند؛ جایی که ارزش یک آهنپاره دستدوم در کشور، با قیمت مدرنترین خودروهای صفر کیلومتر برابری میکند!
اما ریشه این فلاکت قیمتی کجاست؟ آیا همهچیز زیر سر عوارض واردات و تعرفههاست، یا یک فرمول پنهان در پشت پرده بازار خودروی کشور در حال اجراست که ارزش داراییها را به شکلی کاذب جابهجا میکند؟ تفاوت اصلی نگاه ما و دنیا به یک خودروی کارکرده و اسقاطی چیست؟





































