بستن تنگه هرمز و کمبود شدید کود کشورهایی مانند آمریکا، برزیل و آرژانتین را با ورشکستگی مزارع روبهرو کرده است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، علیرضا عباسی، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی با اشاره به اهمیت امنیت غذایی بهعنوان یکی از ارکان حیاتی بقای ملتها، توضیح داد که کشورهای مختلف در سه دسته کلی قرار میگیرند: آنهایی که تولید داخلی کامل دارند، آنهایی که تولید میکنند؛ اما نهادههای اولیه را وارد میکنند، و آنهایی که کاملاً واردکننده هستند.
عباسی تأکید کرد: جنگ اخیر و محدودیتهای ایجادشده در تنگه هرمز، ضربهای سنگین به کشورهایی وارد کرده است که در فصل کشتوکار هستند و برای داشت محصولات خود نیاز به کودهای شیمیایی دارند.
وی افزود: حدود ۳۰ درصد از کودهای شیمیایی، بهویژه کود اوره، از منطقه خلیج فارس صادر میشود. بهدلیل اختلال در صادرات این کودها، کشورهای تولیدکننده با افت شدید عملکرد در مراحل سبزینگی و دانهبندی غلات مواجه شدهاند. این افت محصول آنقدر شدید است که شاید برداشت برای تولیدکنندگان بهصرفه نباشد.
این نماینده مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه این بحران تنها به تولید محدود نمیشود، ادامه داد: حتی اگر تولیدی هم انجام شود، بهدلیل مشکلات لجستیکی و جنگ، صادرات به مقاصد دچار اختلال میشود و کشورهای واردکننده نیز در دریافت محصولات مشکل دارند. پاشنه آشیل دنیا امنیت غذایی است. کشورهایی مانند برزیل، آرژانتین و آمریکا که میلیونها هکتار اراضی زیر کشت ذرت و سویا دارند، امسال هم بازارهای جهانی و هم نیازهای داخلی خود را از دست خواهند داد.
وی با اشاره به آمارهای موجود از وضعیت کشاورزان آمریکایی گفت: لوکاس اکو، تحلیلگر بازار در آمریکا، اعلام کرده که ۷۰ درصد کشاورزان آمریکایی توان مالی خرید کود موردنیاز را ندارند. کود کمتر مساوی است با تولید غذای کمتر و ورشکستگی بیشتر مزارع. بسیاری از کشاورزان بهدلیل افزایش سهبرابری قیمت کودها، تولید را متوقف کردهاند؛ زیرا برای آنها بهصرفه نیست.
عباسی در پاسخ به سؤالی درباره وضعیت ذخایر و کمبود نهادهها در جهان، تصریح کرد: بسیاری از کشورهای بزرگ کشاورزی مانند برزیل و آرژانتین اصلاً استراتژی ذخیرهسازی برای کود شیمیایی ندارند. آنها در زمان نیاز خرید میکنند و مصرف میکنند؛ بنابراین وقتی زنجیره تأمین قطع میشود، هیچ پشتوانهای ندارند، برای مثال، برای کشت یکمیلیون هکتار ذرت که نیاز به ۳۰۰ میلیون کیلوگرم کود اوره دارد، نیاز به یک ذخیره عظیم است که در این کشورها وجود ندارد.
وی سپس به مقایسه این وضعیت با ظرفیتهای ایران پرداخت و افزود: نقطه قوت ما در کشور این است که نزدیک به ۹۰ درصد نیاز غذایی خود را در داخل تولید میکنیم. تفکری که ۱۴ـ۱۵ سال قبل رایج بود و میگفت خودکفایی حرف بیربطی است، اشتباه و خطرناک بود. در دو ماه گذشته که از جنگ میگذرد، هیچ کمبود محصول یا کالایی در کشور احساس نشده است، دلیل آن تأمین داخلی است و آن ۱۰ درصد وابستگی نیز از طریق ذخایر استراتژیک که گاهی تا شش ماه نیاز را پوشش میدهد، جبران شده است.
انتهای پیام/+
