البرز_ به مناسبت دویستمین شب تجمعات مردمی، مراسم تجلیل از دستاندرکاران و خادمان تجمعات مردمی کرج با حضور آیتالله حسینی همدانی برگزار شد و خبرنگار مهر بهدلیل پوشش فعال این تجمعات تقدیر شد.
خبرگزاری مهر، گروه استانها: کرج حالا برای خیلیها فقط خیابانها و میدانهایی نیست که هر روز از کنارشان عبور میکنند. بعضی از این میدانها در ۲۰۰ شب گذشته، شکل دیگری به خود گرفتند؛ شبهایی که گروهی از مردم، بعد از پایان کار روزانه، خودشان را به محل تجمع میرساندند، پرچم ایران را در دست میگرفتند و ساعتی را کنار هم میایستادند.
برای کسانی که از نزدیک این صحنهها را دیدهاند، آنچه در این ۲۰۰ شب گذشته فقط به حضور مردم محدود نمیشود.
پشت این تجمعها، خادمانی بودند که از آمادهسازی محل و پذیرایی گرفته تا برپایی موکب و همراهی با مردم، شبهای متوالی را در خیابان گذراندند. بعضیها حتی میگویند شب و روز برایشان فرقی نداشت؛ موکب باید برپا میماند و مردم باید میدانستند که کسی در کنارشان ایستاده است.
همزمان با دویستمین شب تجمعات مردمی کرج، مراسم تجلیل از دستاندرکاران و خادمان این تجمعات با میزبانی آیتالله حسینی همدانی، نماینده رهبر انقلاب در استان البرز و امام جمعه کرج برگزار شد. مراسمی که بیش از آنکه شبیه یک برنامه رسمی باشد، فرصتی برای بازگشت به خاطرات ۲۰۰ شب گذشته بود؛ خاطراتی که هرکدام از یک میدان، یک موکب و یک جمعیت روایت میشد.
یکی از خادمان، خودش را از محله مطهری و جوادآباد کرج معرفی میکند. وقتی از ۲۰۰ شب گذشته حرف میزند، نخستین چیزی که به ذهنش میرسد، موکب صاحبالزمان(عج) است؛ موکبی که به گفته او در تمام این مدت تعطیل نشده است.
او میگوید: ۲۰۰ شب است که به لطف خدا و اهلبیت(ع)، موکب صاحبالزمان(عج) در ایستگاه جوادآباد برقرار است و شبی نبوده که تعطیل باشد.
از نذریها میگوید، از مناسبتهایی که در این شبها برگزار شده و از مردمی که در کنار تجمع، پای موکب هم میایستادند. اما روایت او خیلی زود از یک موکب فراتر میرود و به تغییری میرسد که به گفته خودش در چهره و رفتار مردم دیده است.
چیزی که بهوضوح دیدیم این بود که انگار یک بلوغ در میان مردم اتفاق افتاده است. ما این را هر شب میبینیم.
برای او، این ۲۰۰ شب فقط تکرار یک تجمع نبوده؛ هر شب بخشی از همان تصویری بوده که از مردم دیده است؛ مردمی که به گفته او با وجود گذشت زمان همچنان حضور داشتند.
مردم خسته نشدند
یکی دیگر از خادمان، وقتی از این ۲۰۰ شب حرف میزند، روی یک واژه مکث میکند؛ «همدلی».
او میگوید در تمام این مدت، چه پیش از جنگ و چه در جریان آن، چیزی که بیشتر از همه به چشمش آمده، کنار هم ماندن مردم بوده است. تنها چیزی که میتوانم بگویم، وحدت و همدلی مردم است. مردم با هم بودند و این بهترین شاخصهای بود که در میان آنها دیدم.
بعد به پرسشی میرسد که شاید ساده به نظر برسد اما برای کسی که ۲۰۰ شب حضور مردم را از نزدیک دیده، معنای دیگری دارد؛ مردم خسته نشدند؟
پاسخش روشن است: ۲۰۰ شب آمدند و پای کار ایران ماندند.
همین جمله، شاید کوتاهترین روایت از دوصد شبی باشد که خیابانهای کرج شاهد حضور مردم بودهاند.
پنج تصویری که از مردم دیده شد
زهره بازوان، از پایگاه شهید شنگ، روایت دیگری از این شبها دارد. او هم از همان نقطهای شروع میکند که بیشتر خادمان به آن اشاره دارند؛ وحدت و همدلی.
اولین اتفاقی که افتاد، وحدت و همدلی مردم بود. مردم بهشدت با یکدیگر همدل شدند.
اما روایت او فقط به کنار هم قرار گرفتن مردم ختم نمیشود. از نگاه او، این تجمعات در کنار ایجاد همدلی، باعث افزایش توجه مردم به مسائل سیاسی نیز شده است.
نکته دوم، ارتقای بینش سیاسی مردم بود و نکته سوم، ولایتمداری و پیوند مردم با ولیفقیه.
او معتقد است در این مدت، مردم بیش از گذشته درباره توان جمهوری اسلامی و ضعف دشمن به جمعبندی رسیدهاند و در کنار آن، امید به آینده نیز در میان بخشی از حاضران افزایش پیدا کرده است.
خواستهای که او از مردم شنیده، به تعبیر خودش، «قدرت واحد» بوده است؛ اینکه هرکس در هر جایگاهی که قرار دارد، نقش خودش را ایفا کند؛ از میدان نظامی و دیپلماسی گرفته تا اقتصاد و حضور اجتماعی مردم.
چرا مردم هنوز در میدان هستند؟
این سؤال در میان روایتهای خادمان بارها تکرار میشود؛ چه چیزی باعث شد مردم بعد از ۲۰۰ شب همچنان حضور داشته باشند؟
حسین امیدان، فعال فرهنگی کرج و یکی از خادمان، پاسخ را در مفهوم «وطن» جستوجو میکند. از نگاه او، بخش مهمی از این حضور به علاقه مردم به ایران بازمیگردد. مردم برای کشورشان و میهنشان به میدان آمدند؛ چون کشورشان را دوست دارند. وطنپرستی و پای میهن بودن، در ریشه و فرهنگ مردم ایران وجود دارد.
او در ادامه به ترکیب جمعیتی این تجمعات اشاره میکند؛ از نسلهای قدیمیتر تا نوجوانان و جوانان و دهههای مختلف نسلی. از نسل قدیم و نسل جدید، نوجوانان و جوانان و با گرایشهای مختلف آمدند؛ فقط برای اینکه بگویند پای ایران و وطنشان هستند.
در روایت او، خیابان در این شبها به نقطهای تبدیل شده که تفاوتهای معمول میان آدمها برای ساعتی کنار رفته و موضوع مشترک، ایران بوده است.
از میدان آزادگان تا یک انسجام ملی
علی شریعتی یکی دیگر از خادمان این تجمعات است؛ کسی که ۲۰۰ شب در میدان آزادگان، روبهروی مسجد مهدویه، حضور داشته است. او وقتی درباره این مدت صحبت میکند، از «انسجام» میگوید.
به لطف انقلاب اسلامی، این ۲۰۰ شب باعث شد انسجام مردم بیشتر از قبل شود و اتحاد پیدا کنند. مردم برای دفاع از وطن و کشورشان و دفاع از ناموسشان کنار یکدیگر قرار گرفتند.
برای او، تصویری که از میدان آزادگان باقی مانده، تصویر آدمهایی است که شب به شب کنار یکدیگر جمع شدند و در کنار شعارها و برنامهها، بخشی از وقت خود را با هم گذراندند.
خیابان؛ جایی که مردم خودشان نقش داشتند
در میان روایت خادمان، نکته دیگری هم به چشم میآید؛ اینکه همه چیز از قبل طراحیشده و از بالا به پایین نبوده است. برخی شعارها از دل جمعیت شکل گرفته، مردم در برگزاری برنامهها کمک کردهاند و حتی بخشی از خدمات و پذیراییها با مشارکت خود شهروندان انجام شده است.
یکی از خادمان از همین نقش مردم میگوید؛ از اینکه در کنار برنامهریزیها، خود مردم نیز پای کار آمدهاند و برای برگزاری بهتر تجمعات کمک کردهاند.
شاید به همین دلیل است که بعد از ۲۰۰ شب، وقتی خادمان دور هم جمع میشوند، هرکدام خاطرهای از یک گوشه شهر دارند؛ یکی از جوادآباد و موکب صاحبالزمان(عج)، دیگری از میدان آزادگان و مسجد مهدویه و دیگری از میدان شهدا و جمعیتی که شب به شب چهرههایش آشناتر شده است.
این ۲۰۰ شب برای خادمان، مجموعهای از شبهای پشت سر هم نیست؛ روایت آدمهایی است که در خیابان، مردم را دیدند، با آنها حرف زدند، برایشان چای و نذری آماده کردند و در کنارشان ایستادند. حالا در مراسم تجلیل، نوبت آنها بود که روایت کنند در این مدت چه دیدهاند و مردم چه خواستهاند.
در پایان این مراسم نیز حمیدرضا عبدالمنافی، خبرنگار خبرگزاری مهر که در طول این ۲۰۰ شب بهصورت فعال در پوشش و روایت تجمعات مردمی کرج حضور داشت، توسط آیتالله حسینی همدانی، نمایندگی ولی فقیه در استان البرز و امام جمعه کرج مورد تقدیر قرار گرفت.
